Μπλέ μήλα φωτεινά και δισδιάστατα.

Θα σας περιγράψω το δράμα που ζεί κανείς προσπαθώντας να συνενοηθεί με τον Director. Παραθέτω ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ διάλογο που έλαβε χώρα 16/11/2012 ώρα 23:15. Τηλέφωνο χτυπάει....

Director: Έλα (ένταση 0.2 dB, περίπου όσα dB προκαλεί ένα πουπουλο που πεύτει σε άμμο)
Panoptic: Γιά πες;
Director: Δέν θα έρθω σήμερα
Panoptic: Ok
Director: Άμα πάτε Capu πάρε με να έρθω 
Panoptic: ?!?!! Τότε πάμε στο Capu ρε μαλάκα
Director: Δέν θέλω να πάω στο Capu 
Panoptic: ?!!!?
Director: Απλά άμα δεν βρείτε να κάτσετε Omicron και πάτε στο Capu πάρτε με να έρθω 
Panoptic: #$#@*#& Γιατί δεν πάμε κατευθείαν στο Capu??
Director: Σου λέω ΔΕΝ θέλω να πάω στο Capu (Το volume ανέβηκε στα 1 dB)
Panoptic: Ρε πάς καλά?
Director: ~Ξεφυσάει~
(Συνεχίστικε για 5min το "ρεφραίν" έλα/όχι, αλλα αμα πάτε εκεί θα έρθω/πάμε εκεί/όχι δεν πάω εκεί)
Panoptic: Το ξέρεις οτι αυτό που λές δεν βγάζει νόημα έτσι;
Director μετά απο 10sec παύση και με τον αρχικό τόνο (0.2 dB): Άσε με ότι θέλω λέω.
Γέλια τύπου The Shining και καληνύχτισμα.
         -The End-
 

Key Points!!

• Στην αρχή παρερμήνευσα το Capu με "κάπου" πράγμα που ενέτεινε την όποια παράνοια του διαλόγου

• Ακόμα δεν ξέρω αμα θέλει να έρθει η όχι

• Μόλις με πήρε ο Legend και μου δήλωσε οτι είναι στο Capu. Να ενημερώσω τον Director? 

Πάω γιατί άργησα και θα φωνάζει ο Averel

Εχθρός προ των κηλών: τα απομνημονεύματα ενός εγχειρισμένου φαντάρου.

Μέρα 39 ΚΣ: Σα να μην πέρασε μια μέρα

Αγαπητό μου ημερολόγιο, 

έχει περάσει καιρός από την τελευταία φορά που τα είπαμε. Νομίζω όμως πως θα δείξεις κατανόηση: σύμφωνα με τους πρόχειρους υπολογισμούς μου τα τελευταία 2,5 χρόνια είμαι φαντάρος, αλλά τώρα έφτασε η στιγμή που παίρνω σειρά για να απολυθώ. Σε 40 ημερολογιακές μέρες δεν θα ξυρίζομαι πια το πρωί, που σημαίνει πως αυτοί οι περίπου 4 μήνες που θα φάω εντός στρατοπέδου θα περάσουν πιο εύκολα και δημιουργικά. Γιατί η αλήθεια είναι πως η εικόνα που είχα σχηματίσει για το στρατό από αφηγήσεις φίλων απέχει πολύ από την πραγματικότητα. Έπρεπε να περάσει τόσος καιρός για να καταλάβω το μεγαλείο ευφυίας αυτών των ανθρώπων. Όχι, δεν είναι άτομα χαμηλού επιπέδου οι στρατιωτικοί. Για την ακρίβεια, είναι κέρδος για τη χώρα και χασούρα για τη NASA που έμειναν πίσω τέτοια μυαλά. Πρόκειται για λαμπρούς επιστήμονες που έχουν καταφέρει να αλλοιώσουν σε τέτοιο βαθμό την έννοια του χρόνου και τη φυσική ροή αυτού, που τον μετατρέπουντον σε ένα αργόσυρτο σαλιγκάρι ώστε να τελειώνουν με άνεση οι άλλοι τις δικές τους δουλειές. Αυτό είναι άλλωστε και το μυστικό που όλοι αναρωτιούνται “τι φυλάμε εδώ γαμώ την πουτάνα μου”. Η εξίσωση που θρυμματίζει το χρόνο. Απόδειξη ότι όταν περνάς την πύλη αυτός αρχίζει να κυλάει και πάλι κανονικά. Όταν φεύγεις με άδεια δε, διαστημικά γρηγορότερα. Και γι’αυτό πολλοί λένε πως ο στρατός είναι δεκαετίες πίσω. Γιατί έχει καταφέρει να είναι όντως δεκαετίες πίσω, σ’εκείνες τις αγνές εποχές της βιντεοκασέτας, της φόρμας-λίκρα και της καφέ σαγιονάρας.Το μόνο κακό της ως εφεύρεση είναι ότι αποδεικνύεται σαδιστικά τροποποιημένη, αφού την έχουν προγραμματίσει σε mode γεωμετρικής επιβράδυνσης. Εκεί που (νομίζεςι ότι) έχει περάσει ο καιρός, τότε πιάνει τις πιο αργές ταχύτητες. Βέβαια, όπως είπε κι ο άλλος ο μη προβλεπέ με τα μαλλιά και το μυστάκιο, ο χρόνος είναι σχετικός. Κι εγώ, καθότι κατώτερος στην ιεραρχεία, άσχετος. Θα επανέλθω όμως με περαιτέρω συμπεράσματα... 

Best Bike Rental (Director's version) . from Stason bros. on Vimeo.

Βασικά καλημέρα σας. Και καλό φθινόπωρο. Να προσέχουμε τώρα που δροσίζει ο καιρός ναι? Να ντυνόμαστε καλά, χωρίς υπερβολές για να μην ιδρώνουμε κιόλας και μετά την αρπάξουμε. Και να τρώμε καλά, και φρούτα και λαχανικά όχι όλο απ'έξω. Καλά, που και πού δεν πειράζει. Και με τα ποτά να προσέχουμε ναι? Μη κλάνουμε κάθε μέρα, μία φορά τη βδομάδα καλά είναι. Σάββατο ας πούμε, πάει με τον πυρετό, άντε και κανα μεσοβδόμαδο άμα έχουμε πιεστεί πολύ Δευτέρα-Τρίτη. Καλά έτσι κι'αλλιώς δε θα έχουμε και πολλά λεφτά να πίνουμε σα σφουγγάρια αλλά ας προσέχουμε όπως και να'χει. Και άμα προσέχουμε και είμαστε καλά παιδιά θα έχουμε ένα καλό φθινόπωρο και ένα ακόμα καλύτερο χειμώνα, και μία ακόμα καλύτερη άνοιξη ώστε να καταλήξουμε σε ένα υπεργαμάτο καλοκαίρι και να γίνουν όλα πουτάνα και να λέμε "ε, τόσο καιρό φρόνιμοι ήμασταν" και να μήν μπορεί να μας πει κανείς τίποτα. Και αυτό φίλοι μου λέγεται "Ταντρικό Κουρέλιασμα". Δείτε τώρα το βίντεο, έχει τρομερή μουσική, καταπληκτική φωτογραφία, φοβερά χρώματα και φανταστικές ερμηνείες.

Η συναυλία της δεκαετίας

                                                                         ΤΕΛΟΣ